متصل باشید!

بیاید و به جامعه ما بپیوندید.

  • شیدا سجادی joined the group تست
  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    تخمک‌گذاری به زمانی گفته می‌شود که یک تخمک (یا در برخی موارد نادر بطور طبیعی بیشتر از یک تخمک) از تخمدان آزاد می‌شود و این زمان را “دوره باروری” در سیکل قاعدگی می‌نامند.

    هر ماه، یک تخمک در درون تخمدان شما به بلوغ می‌رسد. هنگامی که اندازه آن به حد معینی رسید، تخمک از تخمدان آزاد شده و درونِ لوله‌های فالوپ، به طرف رحم حرکت می‌کند. اینکه در هر بار، کدام تخمدان یک تخمک آزاد می‌کند، نسبتا نامشخص است. آنچه مشخص است این است که وظیفه تخمک‌گذاری در سیکلهای قاعدگی به صورت منظم و یکی در میان، بین تخمدانها تقسیم نمی‌شود.

    چگونه بهترین زمان باروری، با تخمک‌گذاری مشخص می‌شود؟

    برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید و حامله شوید، باید در مدت یک تا دو روز پیش از تخمک‌گذاری تا ۲۴ ساعت پس از آن، آمیزش داشته باشید. دلیل این امر آن است که اسپرمها می‌توانند دو تا سه روز زنده بمانند، اما تخمک نمی‌تواند بیشتر از ۲۴ ساعت پس از تخمک‌گذاری به حیات خود ادامه دهد مگر اینکه لقاح صورت پذیرد.

    اگر در حوالی زمان تخمک‌گذاری آمیزش داشته باشید، احتمال حامله شدن شما افزایش می‌یابد و شما می‌توانید خوشحال باشید، زیرا شانس با شما همراه است: در زوجهای معمولی که می‌توانند به صورت طبیعی بچه‌دار شوند، در هر دوره ۲۰% احتمال بارداری وجود دارد. حدودا ۸۵% از خانمهایی که بدون استفاده از یکی از روشهای جلوگیری از بارداری آمیزش دارند، ظرف یکسال حامله می‌شوند.

    شما می‌توانید با تعیین زمان دقیق تخمک‌گذاری، همچنین با افزایش آگاهی خود در مورد تغییرات هورمونی و فیزیکی که در هر ماه در بدن شما رخ می‌دهد، احتمال حامله شدن خود را افزایش دهید.

    همچنین شما می‌توانید از این اطلاعات استفاده کرده و با خودداری از آمیزش در نزدیکی زمان تخمک‌گذاری، از بارداری جلوگیری کنید. البته توجه داشته باشید که این روش، بهترین روش جلوگیری از بارداری نیست و استفاده از آن ممکن است موفقیت آمیز نباشد.

    چگونه می‌توانم زمان تخمک‌گذاری و حداکثر آمادگی برای بارداری را تشخیص دهم؟

    زمانی را که دوره پریود بعدی شما آغاز می‌شود در نظر بگیرید، سپس ۱۲ تا ۱۶ روز از آن کم کنید. این چند روز، همان محدوده زمانی است که احتمال تخمک‌گذاری شما در آن بسیار زیاد است. برای خانمهایی که یک دوره کامل آنها ۲۸ روز طول می‌کشد، چهاردهمین روز معمول روز تخمک‌گذاری است. برای استفاده از این روش، شما باید بدانید که دوره کامل شما معمول چند روز طول می‌کشد.

    با این حال، بهترین روش برای تعیین زمانی که احتمال باروری شما در آن حداکثر است این است که به وضعیت بدنی خود توجه کنید و روش تشخیص نشانه‌های تخمک‌گذاری را فرا بگیرید.

    تغییر در ترشحات دهانه رحم:

    هر چقدر روزهای بیشتری از دوره شما بگذرد، حجم این ترشحات افزایش پیدا کرده و بافت آنها نیز تغییر می‌کند. این تغییرات، بیانگر افزایش سطح هورمون استروژن در بدن شما است. هنگامی که این ترشحات شفاف، لیز و چسبنده باشد، احتمال باردار شدن شما به حداکثر می‌رسد. به نظر بسیاری از خانمها، ترشحات در این دوره مانند سفیده تخم مرغ است.

    این ترشحات در حالت طبیعی به عنوان یک سد محافظ عمل می‌کنند، اما در زمان اوج توانایی باردار شدن در شما، این ترشحات به اسپرم اجازه می‌دهند تا از مجرای رحم عبور کرده و به سمت رحم بروند، سپس به طرف لوله‌های فالوپ حرکت کنند تا با تخمک شما برخورد نمایند.

    افزایش دمای بدن:

    پس از تخمک‌گذاری، دمای بدن شما ممکن است بین ۰.۴ تا ۱.۰ درجه افزایش پیدا کند. شما این تغییر را احساس نخواهید کرد، اما می‌توانید با استفاده از یک دماسنج، “دمای پایه بدن” یا BBT خود را اندازه‌گیری کنید. دمای پایه بدن یعنی دمای بدن در هنگام صبح و پس از بیدار شدن از خواب، پیش از آنکه هرگونه فعالیتی انجام دهید. این افزایش دما بیانگر آن است که تخمک‌گذاری در بدن شما انجام شده است، زیرا آزاد شدن یک تخمک منجر به تحریک و افزایش تولید هورمون پروژسترون می‌گردد، که دمای بدن را افزایش می‌دهد.

    زمان حداکثر توانایی شما برای باردار شدن، دو تا سه روز پیش از این است که دمای بدن شما افزایش پیدا کند. برخی از متخصصان بر این باورند که ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از مشاهده اولیه افزایش دما نیز شما شانس باردار شدن را دارید، اما اکثر آنها اذعان می‌کنند که این زمان برای حامله شدن خیلی دیر است.

    پس از تخمک‌گذاری، یک تا دو روز طول می‌کشد تا سطح هورمون پروژسترون به حدی برسد که دمای بدن شما را افزایش بدهد. اما از آنجا که تخمک تنها حداکثر ۲۴ ساعت می‌تواند زنده بماند، هنگامی که دمای بدن افزایش پیدا می‌کند، دیگر برای باردار شدن خیلی دیر شده است،. به همین دلیل، متخصصان توصیه می‌کنند که دمای بدن خود را برای چند ماه دقیقا زیر نظر گرفته و نموداری برای آن طراحی کنید تا بتوانید الگوی افزایش دما را تشخیص داده و زمان احتمالی تخمک‌گذاری خود را مشخص کنید. در این صورت می‌توانید به گونه ای برنامه ریزی کنید که دو تا سه روز پیش از موعد افزایش دمای بدن خود، آمیزش داشته باشید.

    درد در ناحیه پایین شکم:

    حدودا ۲۰% از خانمها می‌توانند تخمک‌گذاری و فعالیت مربوط به آن را احساس کنند، که نشانه‌های آن می‌تواند از درد ملایم تا تیر کشیدن‌های شدید و ناگهانی باشد. این حالت، که به آن میتل اشمرز mittelschmerz گفته می‌شود، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

    تستهای پیش بینی کننده تخمک‌گذاری چگونه کار می‌کنند؟

    این تستها که در داروخانه ها یا فروشگاههای دیگر موجود بوده و بدون نسخه نیز به فروش می‌رسند، افزایش هورمون LH را، که دقیقا قبل از تخمک‌گذاری رخ می‌دهد، در ادرار شما تشخیص می‌دهند. استفاده از این تستها ساده‌تر بوده و نتایج آنها نیز دقیق‌تر از دماسنجهای BBT است و می‌توانند تخمک‌گذاری را ۱۲ تا ۳۶ ساعت زودتر تشخیص داده و احتمال بارور شدن شما را در همان ماه اولی که از این تستها استفاده می‌کنید به حداکثر برسانند.

    اما این دستگاهها خالی از اشتباه نیز نیستند. در مواردی نادر، آنها وجود LH را ثبت می‌کنند. در واقع پاسخی که دستگاه به شما می‌دهد، یک جواب “مثبت” یا “منفی” است، نه یک عدد. به این ترتیب نمی‌توان تضمین کرد که در صورت مثبت بودن پاسخ، حتما تخمک‌گذاری انجام خواهد شد؛ در واقع میزان هورمون LH می‌تواند با یا بدون آزاد شدن تخمک، افزایش پیدا کند. همچنین ممکن است افزایش میزان این هورمون به صورت کاذب نیز اتفاق بیفتد، که دوباره سطح آن کاهش یافته و پس از آن کمی مانده به تخمک‌گذاری مجددا افزایش پیدا می‌کند.

    برای به دست آوردن حداکثر دقت، راهنما و دستورالعمل تست را به دقت مطالعه و پیگیری کنید. با این حال، اگر راهنمای تست به شما می‌گوید که اولین ادرار خود در طول روز را تست کنید، ممکن است بهتر باشد که دومین ادرار خود را تست کنید. ادرار شما در طول شب غلیظ می‌شود، که در نتیجه ممکن است نتیجه تست “مثبت” ولی “کاذب” باشد.

    دوره شما از اولین روزی که پریود آغاز می‌شود، محاسبه می‌گردد. در صورتی که دوره شما ۲۸ روزه باشد، تست را از روز یازدهم آغاز کرده و به مدت ۶ روز ادامه دهید؛ یا تست را به تعداد روزهایی که شرکت تولید کننده دستگاه توصیه کرده است، ادامه دهید.

    در صورتی که دوره شما بین ۲۷ تا ۳۴ روز است، روز تخمک‌گذاری شما ممکن است بین روزهای سیزدهم تا بیستم باشد. تست را از روز یازهم آغاز کرده و تا روز بیستم ادامه دهید.

    در صورتی که دوره شما نامنظم است، ممکن است به این نتیجه برسید که استفاده از این تست نمی‌تواند آزمون مناسبی برای تشخیص زمان تخمک‌گذاری در شما باشد.

  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    سرماخوردگي در دوران بارداري:

    به طور کلی ، سرفه و سرماخوردگی شرایط خطرناکی نیستند. ممکن است رنج آور باشد و در شما ایجاد ترس کند، اما هیچیک نمیتواند برای سلامت شما و یا سلامت نوزادتان خطرناک باشد. اگر شما به مدت بیش از چند روز بیمار هستید، تب بالا ، گلو درد شدید دارید، و یا نگران هستید که نشانه های شما غیر عادی باشد، ممکن است گلودرد میکروبی و یا عفونت سینوس داشته باشید و باید به پزشک مراجعه کنید.

    عفونت های سینوس نسبتا در دوران بارداری به دلیل افزایش احتقان بینی شایع است ، و مبارزه با آن ممکن است به استفاده از آنتی بیوتیک نیاز داشته باشد. زنان مبتلا به آسم باید توجه ویژه ای به تنفس خود داشته باشند و در صورتی که دچار مشکل هستند، بدون تاخیر به پزشک کنند.

    اگر شما دچار سرفه شدید هستید ، استراحت این اطمینان را میدهد که جنین داخل رحم شما محافظت خواهد شد -- شما نباید با سرفه های سخت و یا رفتن سر کار موجب صدمه دیدن به کودک شوید. با این حال ، متاسفانه چکیدن ادرار بسیار رایج است. شاید بهترین کاری که می توانید در مورد ادرارهای ناشی از استرس انجام دهید خالی کردن مکرر مثانه و تمرینات kegel باشد.

    درمان های غیر داروئی
    سرفه و سرماخوردگی معمولا توسط ویروس ها صورت میگیرد، که با آنتی بیوتیک ها درمان نمیشوند ، و بنابراین باید دوره های خود را طی کنند. درمان می تواند علائم را تسکین دهد تا شما احساس بهتری داشته باشید ، اما شما را سریعتر درمان نمیکند. به جز برای درمان تب ، اغلب خوب است اگر که نمیخواهید دارو مصرف کنید به سادگی آنرا تحمل کنید. در اینجا برای کمک به کاهش برخی از ناراحتی هائی که می تواند در سرماخوردگی باشد، اشاره شده است.

    * مقدار زیادی مایعات بنوشید، چون این کار به رقیق شدن ترشحات کمک می کند. آب ، سوپ مرغ ، آب میوه ، و چای گرم منابع خوبی هستند.

    * استفاده از دستگاه های مرطوب کننده. وقتی که در خواب هستید، محل آن را نزدیک صورت خود قرار دهید. در طول روز، می توانید در زیر چادر به مدت 15 دقیقه ، سه یا چهار بار در روز بخور دهید.

    * محصولات نعناع دار (مثل Vicks Vaporub ) بر اساس دستورالعمل بسته روی قفسه سینه بمالید.

    * برای گرفتگی بینی ، از قطره های شور استفاده کنید. می توانید از داروخانه ها بخرید و یا در منزل آماده کنید. فقط 1 / 4 قاشق چای خوری نمک در1 / 4 لیتر آب حل کنید و چند قطره در هر سوراخ بینی بچکانید، 5 تا 10 دقیقه صبر کنید و سپس به آرامی بینی خود را تخلیه کنید.

    * برای اینکه راحت تر تنفس کنید، لمیده بخوابید و یا سر خود را روی تعدادی بالش طوری تنظیم کنید که در موقعیت نیمه مستقیم قرار بگیرد.

    * دوش آب گرم بگیرید. این کار می تواند در گرفتگی و ترشحات بینی کمک کند.

    * زیاد استراحت کنید.

    داروها
    گرچه به طور کلی بهتر است جنین با دارو مواجه نشود، به ویژه در سه ماهه اول یعنی زمان شکل گیری ارگان های بدن، ولی گاهی دارو به دلایل پزشکی و یا برای تسکین علائم، لازم است. (برای اطلاعات بیشتر، نگاه کنید به مقاله داروها در حاملگی که اصول کلی مراحل ایمنی FDA را برای داروها توضیح میدهد.

    * ضد احتقانها. این گروه از داروها برای درمان سرماخوردگی یا آلرژی استفاده میشود. پزودوافدرین (Sudafed) در رده C داروهای FDA قرار دارد(و تنها در صورتی مورد استفاده قرار میگیرد که مزایای آن بیشتر از ضررهایش باشد) ، می توان بدون نسخه خریداری کرد و جزء آنتی هیستامین هائی است که در داروهای سرماخوردگی موجود است. این درمان ها برای کسی که دارای فشار خون بالا است، توصیه نمیشود، چه زنان باردار و یا غیر بار دار. در صورت احتمال بارداری، از مصرف پزودوافدرین در سه ماهه اول، اجتناب شود.

    * سرکوب کننده های سرفه و اکسپکتورانتها. دکسترومتورفان، عنصر مشترک موجود در داروهای سرفه و سرماخوردگی (مانند Robitussin) که احتمالا برای استفاده در دوران بارداری ایمن است. در حالی که FDA آن را رده C قرار داده ، برخی از مطالعات جامع نشان داده که باعث هیچگونه افزایش در نقص عضو یا عوارض بارداری نمی شود. Guaifenesin یک اکسپکتورانتی است که در بسیاری از داروهای سرفه و سرماخوردگی موجود است. همچنین، در رده C ذکر شده است، اما احتمالا امن است.

    * درمان درد و تب. درد بد است زیرا آزار دهنده است. تب بد است زیرا جنین را بسیار تبدار میکند. تب برای جنین در طول بارداری مضر است ، اما تب بالا در سه ماهه اول، تصور میشود مسئول برخی از نقص عضوها باشد، از جمله مشکلات موجود در مغز و رشد ستون فقرات. به طور کلی بهترین کار اینستکه از این قاعده پیروی کرد : اگر در دوران بارداری تب کردید، داروهائی مصرف کنید که آنرا پائین بیاورد، و اگر نمی توانید دمای بدن خود را کاهش دهید به دکتر مراجعه کنید.
    همچنین تب موجب افزایش تعریق و از دست رفتن آب بدن میشود، بنابراین حتما وقتی درجه حرارت بالا است مقدار زیادی مایعات خنک بنوشید. اغلب زنان باردار می توانند در سراسر دوران بارداری، بدون مشکل، استامینوفن ( (Tylenol مصرف کنند. اگر به الکل اعتیاد دارید (سه بار یا بیشتر در روز) ، باید این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید، نه تنها به دلیل اینکه الکل و استامینوفن می تواند یک ترکیب کشنده باشد، بلکه چون نوشیدن الکل در زنان باردار به مفهوم عدم سلامت برای نوزاد است. ایبوپروفن احتمالا در سه ماه اول و دوم بارداری ایمن است، اما ممکن است مشکلی برای گردش خون کودک پس از هفته 32 حاملگی 'ایجاد کند. آسپیرین معمولا در دوران بارداری توصیه نمی شود.

    بیاد داشته باشید : تب مزمن یا بیماری های شدید در دوران بارداری همیشه بمنزله هشدار برای پزشک است.

    * روی. lozenges روی lozenges (و اخیرا ، اسپری های بینی) بهبودی را سریعتر از سرما خوردگی های متداول، باز میگرداند. دوزهای پایین تر روی، امن هستند ، اما من هیچ اطلاعات خوبی در باره ایمن بودن روی lozenges در حاملگی ندارم.
    * چای Echinacea . یک مطالعه در استفاده از چای echinacea ، در طول سه ماهه اول بارداری، هیچ افزایش مشکلی را در زایمان نشان نداده است. به طور کلی برای استفاده در دوران بارداری، بی خطر در نظر گرفته شده ، اما باید آگاه باشید که این مطالعه بطور گسترده صورت نگرفته است.

  • سعید رضایی
    5 سال قبل

    مصاحبه با خانم دکتر مریم کاشانیان – فوق تخصص زنان زایمان و نازایی – دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران- مدیرگروه زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی تهران

    سوال – کلاً در طول بارداری چند بار باید سونوگرافی انجام شود ؟
    پاسخ – مجموعاً در طول حاملگی ، عارضه ی خاصی برای سونوگرافی ذکر نشده است . یعنی آنقدر انجام شده که با کمال اطمینان می توان از آن استفاده کرد . حتی در برخی از کشورها مانند اسکاندیناوی ، در هر بار معاینه ی دوران حاملگی همزمان سونوگرافی نیز انجام می شود . ما اینجا این کار را نمی کنیم و البته ضرورتی هم ندارد . ولی معمولاً در سه ماهه اول یک بار سونوگرافی برای مریض درخواست می کنیم . این کار را هم برای تعیین سن جنین و هم برای مشخص شدن یک سری ناهنجاری ها انجام می دهیم . در سنین بالاتر حاملگی از نظر حجم مایع آمنیوتیک جفت یک سونوگرافی برای مریض انجام می شود . دو یا سه سونوگرافی در تمام طول حاملگی برای خانم کافی است . بیشتر از آن برحسب شرایط خاصی است که خانم ممکن است پیدا کند . مثلاً درزمانی که پزشک فکر کند رشد جنین خیلی مناسب نیست . بنابراین هر دو یا سه هفته باید رشد جنین پایش شود که ببینیم خوب رشد می کند یا خیر . بنابراین خانم ها از نظر تعداد سونوگرافی نگران نباشند اما سونوگرافی زیاد از حد بی دلیل نیز هیچ کمکی نمی کند و فقط هزینه ای است که صرف می شود . برای حاملگی کاملاً نرمال ، دو یا سه بار سونوگرافی در کل دوران حاملگی کافی است . ولی برای حاملگی که از نرمال یک مقدار خارج شده براساس نظر پزشک ممکن است به طور مکرر لازم باشد که انجام شود . در سونوگرافی سه بعدی ممکن است به مدت طولانی جنین تحت تأثیر این امواج قرار بگیرد . هنوز کاملاً ثابت نشده که ایمن باشد بنابراین من توصیه نمی کنم که حتماً برای خانم ها سونوگرافی سه بعدی انجام شود . چون کمک فوق العاده زیادتری نسبت به دو بعدی در صورتی که خوب انجام شود نمی کند . یک سری از ناهنجاری های خیلی کوچک مانند شکاف کام را نشان می دهد . احیاناً اگر یک خانم متوجه شد که جنین او شکاف کام دارد چه کاری می تواند انجام دهد ؟ به غیراز اینکه تا انتهای حاملگی نگران باشد هیچ کمک دیگری نمی تواند بکند . سونوگرافی باید درست و خوب انجام شود و من سونوگرافی سه بعدی را توصیه نمی کنم .
    سوال – درخصوص رادیولوژی توضیح بفرمایید.
    پاسخ – رادیولوژی با یک کلیشه که از مریض عکس گرفته می شود معمولاً یک مقدار بسیار ناچیزی اشعه به جنین می رسد که مطلقاٌ هیچ خطری ندارد . بنابراین رادیوگرافی های معمول ، مثلاً یک عکس رادیوگرافی سینه ، استخوان و یا دندان اصلاً مشکلی ایجاد نمی کند . در مواردی مانند کلیه و یا روده ی بزرگ اگر پزشک صلاح بداند یعنی به چیز خاصی مشکوک شود که نیاز به رادیوگرافی داشته باشد، آنهم هیچ اشکالی ندارد . مهم این است که انجام رادیولوژی علت داشته باشد. اگر علت جدی داشته باشد اشکالی ندارد . خطر رادیولوژی اگر چیزی حدود پنج راد باشد می تواند برای جنین مشکل ساز باشد . با هر کلیشه که از مریض گرفته می شود یک دهم راد اشعه به مریض می رسد . بنابراین تعداد بسیار زیادی رادیوگرافی باید صورت گرفته باشد تا بگوییم برای جنین خیلی خطرناک است . در رادیوگرافی های معمول که برای مریض انجام می شود حتماً یک شیلد سربی بر روی شکم مریض گذاشته می شود . این خیلی اهمیت دارد که رعایت شود . این رادیوگرافی مربوط به دندان ، سینه یا هر قسمت دیگری باشد باید یک پوشش سربی بر روی شکم مریض گذاشته شود تا آن قسمت اشعه نگیرد و بعد با اطمینان خاطر کار خود را انجام دهند .
    سوال – من در ماه چهارم بارداری هستم و دو قلو باردار می باشم . کم خونی دارم و صبح ها که از خواب بیدار می شوم سردرد دارم . چه دارویی باید استفاده کنم ؟
    پاسخ – ایشان کم خوی شدید دارند و اگر اثبات شده باشد که تالاسمی مینور ندارند و تنها کم خونی فقر آهن دارند که البته این کار را پزشک انجام می دهد . باید در طی حاملگی آهن با دوز بالا استفاده کنند که می تواند خیلی زود این کم خونی را برطرف کند . اگر کم خونی ایشان بخاطر تالاسمی مینور است احتیاج نیست آهن با دوز بالا استفاده کنند. ولی آهن با همان دوز نرمال یعنی روزانه یک عدد قرص را باید استفاده کنند . بنابراین کم خونی ایشان معضلی نیست که نگران کننده باشد و خیلی سریع نیز می توان از روش های درمانی استفاده کرد . مگر اینکه کم خونی از انواع دیگر باشد که البته بعید است چون اگر بود خود ایشان اشراف داشتند و مطرح می کردند . احساس خستگی و سردرد احساسی است که خیلی از خانم ها در طی بارداری دارند . در صورتی که علت نرولوژیک و عصبی زمینه ای نباشد می توانند از یک مسکن ساده مانند استامینوفن استفاده کنند و نگران هم نباشند . خود کم خونی می تواند سردرد را تشدید کند .
    سوال – درخصوص خانم هایی که قبل از بارداری مبتلا به دیابت هستند توضیح بفرمایید.
    پاسخ - خیلی از خانم ها در سن باروری دیابت دارند و می خواهند باردار شوند . با وجود هورمون هایی که قند خون را در طی حاملگی بالا می بردو با توجه به اینکه قند خون این خانم از قبل بالا است در معرض افزایش قند خون دوران بارداری هم قرار دارد . بنابراین ممکن است که مشکلات زیادی برای ایشان بوجود بیاید. اگر خانمی دیابتی است و تعداد بچه های او کافی است توصیه ی ما این است که مطلقاً حامله نشوند . چون طی کردن یک حاملگی پرخطر کار ساده ای نیست . ولی اگر خانم بچه ندارد و مصر است که حامله شود و دیابت شناخته شده دارد و از دارو استفاده می کند . یکی از مسائلی که خیلی اهمیت دارد کنترل قند خون این خانم ها قبل از حاملگی است . یعنی قبل از حاملگی باید قند خون کاملاً کنترل شده باشد و بعد از آن جلوگیری را کنار گذاشته و اجازه دهند که حامله شوند. باید با پزشک خود مشورت کنند . خیلی اوقات ضد دیابتی های خوراکی که استفاده می شود ممکن است کنترل درستی از قند خون ایجاد نکند بنابراین ممکن است لازم باشد که قبل از حاملگی خانم از انسولین استفاده کند . چون انسولین کنترل قند خوب بهتری را برای او ایجاد می کند . وقتی قند خون کاملاً کنترل شد و ثابت باقی ماند آن موقع خانم باید جلوگیری را رها کند . بعلاوه این خانم ها چون در معرض یک سری از ناهنجاری های جنینی هستند باید حتماً از فولیک اسید استفاده کنند. فولیک اسید با دوز بالا یعنی پنج میلی گرم را حتماً باید شروع کنند . این کار را سه ماه قبل از اینکه جلوگیری را رها کنند باید انجام دهند . وقتی جلوگیری را رها کرد و حامله شد این خانم در معرض یک سری از خطرها است و در معرض یک حاملگی پرریسک قرار می گیرد که از همان ابتدا باید با دقت خیلی زیاد پالایش شود . این خانم ها با ناهنجاری های مادر زادی زیادی روبرو هستند . فولیک اسید پنج میل یک مقدار می تواند این مشکل را کم کند ولی از همه مهم تر کنترل خوب قند خون در زمانی است که لقاح صورت می گیرد. آن موقع اگر واقعاً قند خون خوب کنترل شود ثابت شده که می تواند ناهنجاری ها را به مقدار زیادی کم کند . زمانی که این خانم وارد حاملگی می شود بخاطر همان فاکتورهای افزایش دهنده ی قند خون ، کنترل قند خون او دچار اختلال می شود . مثلاً اگر با یک مقدار خاصی انسولین قبلاً کنترل می شده دیگر آن مقدار برای او کافی نیست و مدام باید چک شود . مسائلی که در حاملگی اتفاق می افتد کنترل قند خون را خیلی مشکل می کند . بنابراین لازم است روزی چند بار تا انتهای حاملگی قند خون او چک شود .
    سوال – من در هفته ی ششم بارداری هستم با سونوگرافی که انجام دادم گفتند که قلب جنین مشخص نیست . به همین خاطر خیلی نگران هستم می خواستم که من را راهنمایی کنید.
    پاسخ – یکی از مشکلاتی که وجود دارد انجام سونوگرافی زود است . یعنی وقتی که ما زود سونوگرافی کنیم طبیعتاً ضربان قلب جنین را نمی توانند در سونو ببینند و همین مشکلی که برای این خانم پیش آمده بوجود می آید . نه اینکه جنین قلب ندارد . قلب جنین از همان ابتدا تشکیل می شود، ولی دیدن ضربان آن در سونوگرافی تقریباً در هشت هفتگی امکان پذیر است . بنابراین نگران نباشند و دو هفته ی دیگر سونوگرافی کنند .
    توصیه ی پایانی:
    خیلی از خانم ها در طی حاملگی تغییرات هورمونی پیدا می کنند ، افسرده و تحریک پذیر می شوند . یک مقدار از آن بخاطر تغییر شرایط زندگی است چون با یک وضعیت جدید مواجه شده اند و یک مقدار نیز تحت تأثیر تغییراتی است که در هورمون ها اتفاق می افتد . اطرافیان و بخصوص همسر نقش مهمی در پیشتیبانی از خانم دارند . خیلی اوقات باید با این تغییرات کم کم برخورد کنند . توصیه ی ما این است که اگر این تغییرات فوق العاده شدید است حتماً با یک روان پزشک مشورت کنند و اگر لازم است از آرام بخش استفاده کنند . ولی در مواردی که خیلی شدید نیست اگر افراد خانواده کاملاً پشتیبان خانم باشند و شرایط روانی مناسبی برای او فراهم کنند ضمن اینکه از او ایراد نگیرند خانم می تواند حاملگی بهتری را طی کند . استرس در حاملگی ریسک زایمان زودرس را زیاد می کند . بنابراین خوب است که خانم ها محیطی پر از آرامش داشته باشند .

  • سعید رضایی
    5 سال قبل

    مصاحبه با خانم دکتر مریم کاشانیان – فوق تخصص زنان زایمان و نازایی – دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران- مدیرگروه زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی تهران
    سوال – درخصوص مراقبت های دوران بارداری توضیح بفرمایید.
    پاسخ – تغییراتی است که بصورت فیزیولوژیک اتفاق می افتد و بیمارگونه نیست . ولی اگر از یک حد خاصی افزایش پیدا کند ، ممکن است پاتولوژیک بوده و نیاز به بررسی داشته باشند . مثلاً تکرر ادرار به دلیل بزرگ شدن حجم رحم است که بر روی مثانه فشار می آید و حجم مثانه کاهش پیدا کرده و در نتیجه دفعات دفع ادرار در افراد باردار زیاد می شود . بخصوص در سه ماهه ی اول حاملگی و سه ماهه سوم که سر جنین پایین می آید و بر روی مثانه فشار می آورد، این مشکل وجود دارد . این تکرر ادرار در طول حاملگی یک امر طبیعی است اما اگر به آن سوزش ادرار هم اضافه شود، غیر طبیعی است و حتماً باید بررسی شود . یکی از بیماری های شایعی که در طول دوران بارداری وجود دارد عفونت ادراری است و حتماً خانم ها در همان اولین ویزیتی که توسط پزشک دارند بررسی آن با استفاده از آزمایش ادرار درخواست می شود . یک سری تغییرات در بدن اتفاق می افتد که زمینه را برای عفونت های ادراری مستعد می کند . بخاطر هورمون هایی که در حاملگی است هالب شل می شود . بنابراین ادرار به خوبی دفع نمی شود . بعلاوه فشاری که بر روی هالب ها است باعث می شود که ادرار از روی آنها به خوبی دفع نشود . همه ی اینها مجموعاً سبب می شود که محیط مناسبی برای عفونت ادرار در طی بارداری فراهم شود. به همین دلیل در اولین ویزیت حاملگی برای همه ی خانم ها یک آزمایش کامل ادرار و یک آزمایش کشت ادرار داده می شود . علائم شایعی که در این زمان خانم ها به خاطر عفونت ادراری پیدا می کنند ،معمولاً سوزش و تکرر ادرار است . در واقع تکرر ادرار فیزیولوژیک هم اضافه می شود . ممکن است اگر عفونت به قسمت های بالاتر برود علائم دیگر عفونت مانند تب و درد پهلوها بوجود بیاید که این زمانی است که عفونت به کلیه رسیده است . ممکن است فرد در طی حاملگی عفونت ادراری بدون علامت داشته باشد . به همین علت ما در خانم های حامله منتظر نمی شویم تا علائم عفونت ادراری ظاهر شود . در همان اولین ویزیت باید آزمایش را درخواست کنیم چون ممکن است جزو گروهی باشد که علامتی ندارد . در صورتی که با استفاده از آزمایش ادرار، عفونت ادراری مشخص شد حتماً باید درمان شود . ثابت شده اگر این عفونت ادراری بدون علامت درمان نشود می تواند باعث زایمان زودرس و پارگی زودرس کیسه ی آب شده و بر روی وزن جنین تأثیر بگذارد . و مهم تر از همه می تواند به عفونت ادراری علامت دارکه در عین حال خطرناک است تبدیل شود . خیلی از خانم ها در طی حاملگی نگران هستند و می گویند وقتی من مشکلی ندارم چرا دارو استفاده کنم ؟ باید این خانم ها توجه کنند که وجود خود بیماری ها خطرناک تر از دارویی است که برای آن استفاده می شود . چون همیشه این تمایل وجود دارد که در طی حاملگی دارو استفاده نشود . بنابراین علی رغم اینکه هیچ علامتی ندارند حتماً باید دارو مصرف کنند و باید دوره ی دارو را بطور کامل طی کرده و مجدداً از لحاظ عفونت ادراری آزمایش بدهند . اگر این عفونت درمان نشود ممکن است از قسمت های پایینی به مثانه رسیده و عفونت مثانه ایجاد کند که سوزش و تکرر ادرار جزو علائم آن است . بازهم اگر درمان نشود ممکن است به کلیه ها رسیده وآنها را گرفتار کند که این در حاملگی وضعیت خطیری است. عفونت در طی حاملگی ممکن است خیلی سریع پخش شده و وارد خون شود . به همین دلیل باید درمان شود .
    سوال – عفونت کلیوی نسبت به عفونت مثانه و ادراری چقدر شایع است ؟
    پاسخ – حدود بیست و پنج درصد از عفونت های ادراری بدون علامت ممکن است به عفونت مثانه و کلیه تبدیل شود . هفتاد و پنج درصد از موارد تبدیل نمی شود . یعنی مقدار آن کم است و چیزی حدود ده درصد از حاملگی ها این اتفاق می افتد . ولی چون اهمیت دارد و ممکن است عفونت خیلی سریع در خون پخش شود حتماً باید درمان شود . هم برای مادر و هم برای جنین خطر دارد . مثلاً زایمان زودرس برای مادر خطری ندارد اما جنین است که نارس به دنیا می آید و در معرض خطر است . پارگی زودرس کیسه ی آب هم برای مادر و هم برای جنین خطرناک است . مادر را در معرض عفونت های شدید قرار می دهد ممکن است دردهای زایمانی شروع شود و جنین به دنیا بیاید و نارس باشد . یک سری از تغییراتی که به صورت فیزیولوژیک در حاملگی تحت تأثیر هورمون ها اتفاق می افتد قابل پیشگیری نیست . به همین دلیل وظیفه ی ما فقط مراقبت از خانم حامله بوده و آزمایش ها را درخواست دهیم و در صورت داشتن علامت سریع درمان کنیم .
    سوال – آیا استفاده از دارو و آنتی بیوتیک در بارداری خطرناک است ؟
    پاسخ – گفته نشده که در دوران حاملگی دارو استفاده نشود بلکه گفته شده که سرخود استفاده نشود . یعنی اگر بدون مشورت با پزشک خوددرمانی کنیم مشکل ساز است . داروها از نظر تأثیری که بر روی جنین می گذارند تقسیم بندی می شوند. مصرف یک سری از داروها در زمان بارداری کاملاً ایمن است و خانم ها باخیال راحت می توانند استفاده کنند . چون ما همیشه در طول حاملگی خطر و نفع یک دارو را می سنجیم تا ببینیم که خطر آن چیست و نفع آن در کجا است . گاهی اوقات حتی ممکن است ما خطر نسبی یک دارو را به جان بخریم ، چون خود بیماری خطرناک تر است . بنابراین دارویی که توسط پزشک برای خانم ها تجویز می شود حتماً باید استفاده کنند . مطلقاً داروهایی را که در حال مصرف هستند در شروع حاملگی قطع نکنند . چون ممکن است خیلی از خانم ها بیماری روانی داشته و یا احیاناً صرع داشته باشند و دارو مصرف کنند . این خانم به این دارو نیاز دارد اگر داروی خود را یکباره قطع کنند علائمی که برای قطع دارو است و مسائلی که بخاطر آن دارو شروع شده است ظاهر می شود که خود آن می تواند بسیار خطرناک تر باشد . بنابراین توصیه می شود مطلقاً باشروع حاملگی خانم ها داروی خود را قطع نکنند . سریع با پزشک خود تماس بگیرند ، پزشک ممکن است صلاح ببیند که همین دارو مصرف شود و یا اینکه دارو عوض شود و چیزدیگری جایگزین شود . در هر حال دارو را سرخود قطع نکنند و در طول حاملگی نیز برای مشکلاتی که ایجاد شده و دارو تجویز می شود از مصرف آن خودداری نکنند . اگر عفونت ادراری به کلیه برسد بسیار خطرناک تر است و تقریباً در همه ی موارد خانم باید بستری شده و آنتی بیوتیک تزریقی بگیرد . ولی وقتی عفونت در سطح مثانه است و قسمت های بالاتر را گرفتار نکرده است می توان به صورت سرپایی درمان کرد .
    سوال – آیا در بیماری عفونت ادراری خانم ها باید رژیم غذایی خاصی را رعایت کنند ؟
    پاسخ- در خصوص عفونت ادراری تنها چیزی که توصیه می شود مصرف مایعات فراوان است . برای سوزش ادرار ، اسیدی کردن ادرار با خوردن موادی حاوی ویتامین C مثلاً خوردن لیمو شیرین و میوه هایی که ویتامین C دارد ممکن است علائم را سریعتر تسکین ببخشد .
    سوال – لطفاً در خصوص دیابت بارداری توضیح بفرمایید.
    پاسخ – ما دو پدیده ی جدا داریم که به هردوی آن دیابت می گوییم . یکی دیابتی است که خانم از قبل دارد و شناخته شده است که قند او بالا است و احیاناً دارو مصرف می کند و می خواهد حامله شود . یکی دیگر خانمی است که اصلاً دیابتیک نیست و حامله می شود . بخاطر یک سری از تغییراتی که در هورمون های حاملگی است و جفت آزاد می کند تعادل قند خون به هم می خورد وبالا می رود ما اصطلاحاً به این، دیابت بارداری می گوییم . این کاملاً با دیابت قبلی متفاوت است و عوارض آن بر روی خانم حامله و جنین متفاوت است . خانمی که فعالیت لوزالمعده و پانکراس کاملاً نرمال دارد ، علی رغم تمام فاکتورهایی که قند خون را توسط هورمون های جفت بالا می برد پانکراس نرمال می تواند با این افزایش قند خون مقابله کرده و قند خون را در یک حد نرمال نگاه دارد . بعلاوه چون جنین از قند خون مادر تغذیه می کند در یک مادر کاملاً نرمال قند خون افت پیدا می کند . خیلی از خانم ها می گویند که سر من گیج می رود و یک دفعه میفتم . یک مقدار زیاد این مسئله به دلیل افت قند خون است که به صورت نرمال ممکن است در طول حاملگی اتفاق بیفتد . اگر یک ضعف کوچک در پانکراس و لوزالمعده ی یک خانم وجود داشته باشد ، به طوریکه در حالت معمولی که شرایط افزایش قند خون وجود ندارد کاملاً می تواند قند خون را نرمال نگاه دارد بنابراین خانم دیابتیک نیست . اما اگر تمامی فاکتورهایی که قند خون را بالا می برند ظاهر شوند ، پانکراسی که یک مقدار ایراد دارد نمی تواند با قند خون بالا مقابله کند ، بنابراین ناتوانی آن مشخص می شود. این چیزی است که ما به آن دیابت بارداری می گوییم . قند خون شروع به افزایش می کند . به همین دلیل تست هایی را برای بررسی در زمان حاملگی مطرح کرده اند که برای خانم ها انجام شود تا ما متوجه شویم این خانم در معرض خطر دیابت بارداری است یا خیر. تستی است که در خانم های پر ریسک و پرخطر مانند خانم های چاق، خانم هایی که بالاتر از سی و پنج سال سن دارند . خانم هایی که سابقه ی دیابت در افراد نزدیک خانواده دارند ، خانم هایی که در حاملگی قبلی خود دیابت بارداری داشته اند ، خانم هایی که داروهایی استفاده می کنند که قند خون را بالا می برد مانند کورتن ، خانم هایی که سابقه ی جنین درشت داشته اند و سابقه ی مرگ جنین داخل رحم داشته اند اینها جزو گروه پر ریسک هستند . این خانم ها در همان اولین ویزیتی که می شوند تستی برای آنها انجام می شود که با استفاده از آن توانمندی لوزالمعده ی آنها مشخص شود . یعنی ببینیم که لوزالمعده پرتوان است و می تواند با فاکتورهای افزایش دهنده ی قند خون مقابله کند یا خیر. ولی برای خانم هایی که ریسک فاکتور نداشته باشند ، درهفته ی بیست و چهار تا بیست و هشت بارداری این آزمایش داده می شود . یعنی زمانی که فاکتورهایی که قند خون را بالا می برند به اوج رسیده اند و در آن زمان لوزالمعده هر ناتوانی داشته باشد مشخص می شود . این تست به ما نشان می دهد که لوزالمعده چقدر توانایی دارد و این خانم در معرض خطر است یا خیر. فقط همین مسئله را به ما نشان می دهد و تست تشخیصی نیست . اگر به ما نشان دهد که خانم در معرض خطر است ، یک تست تشخیصی دیگر برای خانم انجام می شود و براساس آن تشخیص داده می شود که خانم مبتلا به دیابت بارداری است یا خیر. دیابت بارداری برخلاف دیابتی که خانم از قبل دارد عوارض زیادی ایجاد نمی کند . عمدتاً هم با رژیم غذایی کم قند کنترل می شود. ولی هر دو هفته یک بار و در فواصل معین خانم باید قند خون خانم کنترل شود تا مطمئن شویم که با رژیم غذایی ، قند خون کنترل شده یا خیر. نیازی نیست که جنین زودتر از موعد به دنیا بیاید . و نیاز به تست های سلامت جنین نیست . تنها چیزی که این بچه ها را تهدید می کند این است که وزن بالا موقع تولد داشته باشند . در هرصورت پانکراس این مریض ها کاملاً نرمال نیست و در تداوم زندگی آنها یک زمانی این ناتوانی پانکراس خود را نشان خواهد داد . بنابراین این خانم در آینده ی زندگی خود در معرض دیابت است . به همین دلیل حاملگی یک زمان بسیار خوبی است که خانم ها غربالگری شده و از لحاظ دیابتی که ممکن است در ادامه ی زندگی خود در سن سی و پنج یا چهل سالگی به آن مبتلا شوند پایش شوند . بنابراین خانمی که در دوران بارداری دیابت دارند نباید رها شود و در دوره های بعد از حاملگی در فواصل خاص حتماً باید از نظر قند خون کنترل شود چون در معرض دیابت است .
    سوال – به دلیل لکه بینی روزانه دو عدد شیافت پروژسترون استفاده می کنم اما بعد از اجابت مزاج به شدت دچار دل درد می شوم علت آن چیست . ضمناً عفونت ادراری هم دارم که پزشک گفته با مصرف زیاد مایعات مشکل حل می شود آیا باز هم نیاز به آنتی بیوتیک است یا خیر؟
    پاسخ – گذاشتن شیافت پروژسترون در مواردی که خانم ها لکه بینی دارند فقط برای موارد خاص و استثنایی است. مشخص نیست که به چه دلیل برای این خانم تجویز شده است . اینکه گفته اند موقع اجابت مزاج احساس درد می کنند طبیعی است بخاطر فشاری است که بر روی مقعد و انتهای رود ه ی بزرگ وجود دارد . بنابراین مسئله ی خاصی نیست . اگر عفونت اداری ثابت شده با کشت ادرار دارند قطعاً باید درمان شوند و آنتی بیوتیک استفاده کنند و مایعات به تنهایی اصلاً کافی نیست .
    سوال – بعد از زایمان دچار بی اختیاری ادرار شده ام اما عفونت ادراری ندارم آیا این بی اختیاری طبیعی است یا نیاز به درمان دارد ؟
    پاسخ – ایشان در مورد نوع بی اختیاری ادرار خود نگفته اند چون ممکن است چندین نوع مختلف وجود داشته باشد . به دلیل فشاری که در طی حاملگی بر روی مثانه است خیلی از خانم ها دچار بی اختیاری ادرار می شوند . این اصلاً غیر طبیعی نیست . و خیلی اوقات بعد از حاملگی برطرف می شود . در حین زایمان ، اگر طبیعی باشد بیشتر اما ممکن است در مورد سزارین هم وجود داشته باشد ، عضله های نگهدارنده ی مثانه صدمه می خورند .بنابراین یک مقدار مسیر گردن مثانه تغییر کرده و با کوچکترین فشار بر روی مثانه ادرار بی اختیار دفع شود . گردن مثانه یک زاویه ی خاصی دارد که باعث می شود علی رغم اینکه ادرار در مثانه جمع شده خارج نشود . و تازمانی که فرد تمایل نداشته باشد این ادرار خارج نمی شود . اگر این زاویه به هم بخورد ، با افزایش فشار داخل شکم از طریق سرفه ، عطسه ، پرش یا موارد دیگراین فشار به مجرای ادرار منتقل شده و ادرار بی اختیار دفع می شود . توصیه ی من این است که تا دو یا سه ماه بعد از زایمان صبر کنند شاید مشکل بر طرف شود در غیر این صورت برای مشخص شدن نوع بی اختیاری با پزشک خود مشورت کنند . چون بی اختیاری ادرار چندین نوع است .
    سوال – من در سه ماهه ی اول بارداری عفونت ادراری داشتم که شدید نبود . دکتر برای من کپسول سفالکسین تجویز کرد که خوردم . من در کتاب خوانده بودم که باعث عقب ماندگی ذهنی می شود . بنابراین خیلی نگران هستم . الان هم در ماه آخر بارداری هستم و شدیداً دچار خارش بدن و کهیر شده ام . برای من پماد و یک قرص ضد حساسیت تجویز کرده اند می خواستم نظر شما را بدانم .
    پاسخ – ما وقتی که می گوییم عفونت ادراری وجود دارد چیزی به اسم کم و زیاد مطرح نیست . ما چون دوست داریم که دارو مصرف نکنیم خیلی از اوقات تصورمی کنیم که عفونت ادراری ما کم است بنابراین نیازی به درمان نیست . ما یا عفونت ادرار داریم یا نداریم . سفالکسین جزو یکی از داروهای بسیارخوبی است که برای عفونت ادراری استفاده می شود و مطلقاً خطری ندارد . شاید در مورد داروی دیگری ایشان مطالعه کرده اند چون سفالکسین جزو دارهای بسیار خوبی است که استفاده می شود و هیچ عارضه ی خاصی هم ندارد . بنابراین اصلاً نگران نباشند. در حاملگی به دلیل یک سری تغییرات هورمونی که اتفاق می افتد و یک مقدار سطح املاح صفراوی در جریان خون افزایش پیدا می کند ممکن است خانم ها خارش پیدا کنند . خیلی اوقات این خارش شدید و آزار دهنده است . داروی خوبی که در این موارد استفاده می شود آنتی هیستامین است . آنتی هیستامین نیز بی ضرر است و مطمئن باشند که هیچ ضرری ایجاد نمی کند .
    سوال- من ده سال پیش پیوند کلیه انجام داده ام آیا می توانم باردار شوم ؟
    پاسخ – در مواقعی که پیوند کلیه انجام شده دو مسئله مهم است . یکی اینکه کلیه ای که پیوند شده عمل آن در چه حدی است آیا واقعاً خوب کار می کند یا خیر؟ اگر واقعاً خوب کار می کند و نظر پزشک نفرولوژیست نیز همین است که خوب کار می کند و در حال پس زده شدن نیست مشکلی نیست و می توانند حامله شوند . در حاملگی باید کاملاً تحت نظر باشند . داروهایی که در پیوند کلیه به ایشان داده می شود باید همچنان مصرف کنند . البته کسانی که پیوند کلیه شده اند یک سری خطرات در حاملگی برای آنها وجود دارد که اگر بطور کامل تحت نظر باشند آن خطرات نیز کنترل می شود. بنابراین در صورتی که پزشک اجازه داده و کار کلیه خوب باشد ، می توانند حامله شوند.
    سوال – من در ماه هفت بارداری هستم و باوجودیکه سابقه ی دیابت نداشته ام اما الان دچار این مشکل شده ام . اولاً چه رژیم غذایی باید داشته باشم و اینکه دیابت بارداری تأثیری در نوع زایمان دارد یا خیر؟
    پاسخ – باید رژیم کم قند را رعایت کنند یعنی مواد قندی را بطور کامل کم کنند . از روزی که تشخیص دیابت برای ایشان داده شد و این رژیم را رعایت کردند دو هفته ی بعد باید قند خون ایشان مجدداً چک شود . این آزمایش بصورت قند خون ناشتا و دو ساعت بعد از خوردن غذا است . با استفاده از این آزمایش متوجه می شوند که با این رژیمی که این خانم رعایت کرده اند توانسته اند قند خون را کنترل کنند یا خیر. در صورتی که کنترل شود با همین رژیم غذایی ادامه داده می شود . اگر احیاناً کنترل نشود باید انسولین مصرف کنند . تنها مشکلی که دیابت دوران بارداری ایجاد می کند این است که جنین درشت می شود . اگر جنین خیلی درشت باشد ممکن است مشکلات خاص جنین درشت را در حین زایمان ایجاد کند . بنابراین طبق نظر پزشک اگر احساس کردند که جنین خیلی درشت است و بیشتر از چهار کیلو وپانصد گرم است به نفع ایشان است که سزارین شوند . در غیر اینصورت می توانند زایمان طبیعی داشته باشند .

  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    میزان افزايش وزن مادران در دوران بارداري چقدر باید باشد؟


    در دوران حاملگی تغذيه مادر اهميت وي‍‍ژه اي دارد به طوري كه مادراني كه تغذيه خوب و كافي ندارند، سقط جنين در آنها زياد است و نوزادان آنها كم وزنند.در كل افزايش میزان نياز به انرژي در دوران بارداري حدود 15 درصد است. در حالي كه افزايش نياز به مواد مغذي از پنجاه درصد تا بيش از صد درصد است. پس كيفيت رژيم غذايي مادر بسيار مهم است.

    براي سنجش تغذيه مادر لازم است يك معيار خوب داشته باشيم كه يكي از اين معيارها افزايش وزن مادر در دوران بارداري و مهم تر از آن روند افزايش وزن است كه براي اين منظور از شاخصي به نام BMI (بی ام آی) استفاده مي شود.

    بی ام آی BMI =وزن بر حسب كيلو گرم÷قد بر حسب متر به توان دو

    اگر مادر كم وزن و لاغر باشد (BMI<18.5)، افزايش وزن 12.5 تا 18 كيلوگرم توصيه مي شود.

    اگر مادر در محدوده وزن طبيعي باشد، یعنی BMI بین 18.5 و 24.9 باشد، افزايش وزن 11.5 -16كيلوگرم توصيه مي شود.

    اگر مادر اضافه وزن داشته باشد، یعنی BMI بین 25 و 29.9 باشد، افزايش وزن 7 تا 11.5 كيلوگرم توصيه مي شود.

    اگر مادر چاق باشد (BMI≥30)، افزايش وزن 5 تا 9 كيلوگرم توصيه مي شود.

    اين وزن گيري مرحله به مرحله است. در سه ماهه اول بارداري همان ميزان كالري قبل از بارداري كافي است اما بعد از آن بايد هر هفته 350- 400 افزایش پيدا كند كه به BMI مادر بستگي دارد.

    گاهي با يك افزايش وزن سريع در مادر مواجه می شویم كه ممكن است به دو دليل باشد:

    1)اشتهاي زياد و زياد غذا خوردن

    2)مسموميت حاملگي كه علائم آن خيز (ادم)، فشار خون بالاي 14 و پروتئين اوري (وجود پروتئين در ادرار) است.

    لازم به تذكر است كه در بارداري هاي دو قلو، اعداد توصيه شده براي افزايش وزن مادر متفاوت و طبيعتاً بيشتر از بارداري هاي يك قلو خواهد بود، بدين صورت كه:

    اگر مادر كم وزن و لاغر باشد (BMI<18.5)، هنوز اطلاعات كافي در دسترس نيست.

    اگر مادر در محدوده وزن طبيعي باشد، یعنی BMI بین 18.5 و 24.9 باشد، افزايش وزن 16.8 تا 24.5 كيلوگرم توصيه مي شود.

    اگر مادر اضافه وزن داشته باشد، یعنی BMI بین 25 و 29.9 باشد، افزايش وزن 14.1 تا 22.7 كيلوگرم توصيه مي شود.

    اگر مادر چاق باشد (BMI≥30)، افزايش وزن 11.4تا 19.1 كيلوگرم توصيه مي شود.

    برگرفته از:

    1)درسنامه جامع علوم پايه پزشكي مير_ جلد 1_ دكتر منصور ميزايي_ دكتر محمدرضا اميدظهور/ بخش تغذيه: تاليف: دكتر ابوالقاسم جزايري/ دكتر مينو فروزاني/ دكتر سيد علي كشاورز

    2)درسنامه جامع علوم پايه پزشكي حيان- دكتر مهدي خزعلي- بخش تغذيه: تؤليف: دكتر ابوالقاسم جزايري/ دكتر مينو فروزاني/ دكتر سيد علي كشاورز

    3) www.uptodate.com
    ،Weight gain in pregnancy،Authors،Gladys Tse, MD،George Macones, MD, MSCE،Section Editor،Susan M Ramin, MD،Deputy،Editor،Vanessa A Barss, MD،Last literature review version 18.1: January 2010 | This topic last updated:،December 1, 2009

  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    نقش سونوگـرافی در کاهش مرگ و میـر مـادر:
    مرگ مادر یک بحران جهانی است همه کشورهای جهان در صدد کاهش مرگ و میر مادر می‌باشند با توجه به افزایش میزان سزارین شیوع چسبندگی‌های جفتی و نیاز به تزریق خون و سرانجام هیسترکتومی و مورتالیتی افزایش می‌یابد با فراگیری حاملگی‌های ART میزان حاملگی خارج رحم و دوقلویی و چندقلویی افزایش می‌یابد که این حاملگی‌ها پرخطر و دارای عوارض می‌باشند. با استفاده از تکنولوژی سونوگرافی می‌توان تا حد قابل ملاحظه‌ای از مرگ و میر مادر پیشگیری نمود با سونوگرافی 6-5 هفته حاملگی داخل رحم تایید می‌شود و در هفته 13-11 می‌توان بیماران را تعیین ریسک نمود بدین ترتیب که در همان سونوگرافی غربالگری با اندازه‌گیری PI شریان رحمی و گرفتن تاریخچه مادر و علایم کلینیکی مثلاً برای پره‌اکلامپسی تعیین ریسک شود. سونوگرافی سه ماهه دوم میزان ناهنجاری‌ها محل جفت را نشان می‌دهد که می‌توان چسبندگی‌های غیرطبیعی جفت را با توجه به سابقه عمل سزارین قبلی تشخیص داد و آمادگی جراحی و امکان تزریق خون فراهم آید. هم‌چنان سونوگرافی در خون‌ریزی بعد از زایمان با تشخیص بقایای حاملگی کمک کننده است. ادامه مطلب را در آدرس ذيل بخوانيد: www.naigo.ir/midwifery_content/Media/article/…

  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    بسمه تعالی
    با سلام
    مادر گرامي، ضمن آرزوي سلامتي براي شما، در اين قسمت مي توانيد چند نمونه(16 پيامک از مجموع حدود 650 پيامک ارسالي) از پيامک هاي مشاوره اي ارسالي مادر سلام به گوشي مادران باردار را ملاحظه نماييد:

    1- مادر گرامي، در صورتی که قبلا به سرخجه مبتلا نشده اید حتما حداقل از سه ماه قبل از حاملگی واکسن سرخجه بزنید شما بايستي از چند ماه قبل از حاملگي، کشيدن سيگار را ترک کرده باشيد. نوشيدني هاي الکلي مصرف نکنيد و در صورت مصرف داروهای غیر ضروری(حتی ویتامین ها غیر از اسید فولیک) را قطع کنید.


    2- مادر مهربان، سيب ميوه اي خوشايند است و نياز بدن شما به فيبر را برآورده مي سازد و در نتيجه استفاده از آن از ايجاد يبوست که از عوارض شايع دوران بارداريست، جلوگيري به عمل مي آيد.

    3- مادر گرامي، ويتامين آ جزء منابع ضروري مورد نياز شماست، اين ويتامين در لبنيات، تخم مرغ، ماهيهاي چرب و سبزيجات زرد و نارنجی يافت مي شود.

    4- مادر گرامي، در زمان بارداري بايد مقدار مصرف کالري شما، 500 کالري افزايش يافته و به 2500 کالري روزانه برسد. البته تغذيه خوب، مهمتر از خوردن مقدار بيشتر غذا است.

    5- مامان جون، در پایان هفته چهارم بارداري، يعني همين روزها به اراده خداي مهربون، من از حالت یک لخته خون به سمت تقسیم سلولی پیشرفته ام و این سلولها هرکدام قسمتی از بدن من را در آینده تشکیل خواهد داد.

    6- مادر گرامي، در ماه دوم بهتر است مادر در روزهای پنجشنبه و جمعه سوره ” ملک” را تلاوت کند. روز پنجشنبه 140 مرتبه و روز جمعه 100 مرتبه صلوات با ” و عجل فرجهم” بگوید. دست را روی شکم بگذارد و صلوات کبیر را بخواند : “الهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک عدوهم و العن اعدائهم من الجن و النس من الاولین و الآخرین”.

    7- مادر عزيز، در صورت احساس شروع تهوع، روي صندلي بنشينيد و کمی به جلو خم شوید، همچنين براي کمک به تسکين ناراحتي صبحگاهي، از چاي زنجبيل استفاده کنید.

    8- مادر عزيز، حالت تهوع و استفراغ صبحگاهي مي تواند در هر ساعتي از شبانه روز رخ دهد. هنگامی که استرس و اضطراب بیشتری در زندگی دارید شدت بیشتری می يابد و ممکن است کار شما را برای تامین آب و الکترولیتها به وصل سرم و بستری شدن در بیمارستان بکشاند. در مواقعی که این عارضه چندان شدید نیست هميشه مقداري غذاي نان تست(کرانچی ) يا ميوه تازه از نوع دلخواهتان همراه داشته باشيد.

    9- مامان جون، به اراده خدا در اين روزها صورت کوچک من در حال شکل گيري است، طول من حدود 5 تا 13 ميليمتر است و وزني حدود 0.8 گرم دارم.

    10- مادر عزيز! اکنون باید جشن بگیرید؛ این هفته آخرین هفته از سه ماهه اول است! از هفته آینده، شما در سه ماهه دوم حاملگی خود قرار دارید. این مسئله به دو دلیل خیلی مهم است: اول اینکه در اکثر خانمهای حامله عوارض اولیه حاملگی (مانند تهوع صبحگاهی) از بین می روند. دوم آنکه احتمال سقط جنین در شما بسیار کم شده است.

    11- مادر عزيز! همان ‌قدر که ممکن است پوست شما به دلیل افزایش هورمون‌ها سفید و درخشان شود، ممکن است دچار آکنه نیز گردد براي افزايش گردش خون، پاها را از کف زمين بالا بياوريد و خم کنيد و از ناحيه مچ حرکت دوراني به آنها بدهيد (ابتدا در جهت عقربه هاي ساعت و سپس بر خلاف جهت عقربه هاي ساعت).

    12- مادر گرامي! از تغذیه سالم خود اطمینان حاصل کنید. این مواد را حتما در تغذیه روزانه خود بگنجانید :3 فنجان از غذاهای سرشار از کلسیم مانند شیر کم چرب، ماست و پنیر کم چرب/ 3 فنجان سبزیجات (حداقل 2 فنجان آن باید حاوی مواد سرشار از فولات مانند کلم بروکلی و اسفناج باشد.)/ 2 فنجان میوه‌هایی مانند سیب، گلابی و توت فرنگی / حبوبات مانند نان گندمی، جو دو سر یا برنج و عدس/ مواد پروتئین دار مانند کوشت قرمز کم چرب ,ماهی، سینه مرغ، بادام.

    13- مادر عزيز! در صورت افزایش فشار خون ممکن است شما درگیر بیماری پره اکلامسی و یا مسمومیت حاملگی شوید با اطلاع به پزشک و تحت نظر او استراحت مطلق در وضعیت خوابیده به پهلوی چپ و کنترل دقیق فشار خون به صورت روزانه و مصرف بسیار محدود نمک ضروری است در صورت بروز علائم هشداردهنده شامل : افزایش وزن ناگهانی و تورم اندام ها و تنگ شدن حلقه انگشتر سردرد تاری دید درد شکم نیاز به بستری در بیمارستن دارید این وضعیت یک اورژانس طبی است وقت را تلف نکنید.

    14- مادر گرامي، برای جلوگیری از یبوست روزانه 10 لیوان آب بنوشید. اگر قبلا ورزش می کردید، با مشورت پزشک به ورزشتان ادامه دهيد. آب بهترین نوشابه جهان است و شما می‌توانید این مواد را نیز جزو مایعات به حساب آورید: آب میوه‌های صد در صد طبیعی، آب سبزیجات، سوپ و شیر. اما همچنان مصرف آب را به عنوان منبع اصلی مایعات بدن ادامه دهید. يادتان باشد چاي هرگز جايگزين آب نيست! و از خوردن آب میوه هاي موجود در بازار خودداری کنید.

    15- مادر عزيز سلام ، اگر احساس خیس شدن ناگهانی مانند دفع ادرار پیدا کردید احتمال پارگی زودرس کیسه آب دارید و چون عارضه خطر ناکی برای جنین است سریعا پزشک خود را مطلع کرده و توسط ایشان ویزیت شوید.

    16- مامان جونم ! برای ارتباط برقرار کردن با من لالائی خوانده و کتابهای مختلف کودکانه را شبها برایم زمزمه کن! صدای تو، بهترین آهنگ رشد برای تحریک شنوانی و افزايش ظرفيت هاي حافظه من است، دستت را از راه دور می بوسم.

    با احترام
    سامانه مشاوره پزشکي مادران باردار (مادر سلام)

  • مدیر سایت تصویری را به اشتراک گذاشت.
    5 سال قبل

  • زینب هاشمی
    5 سال قبل

    تال

  • مدیر سایت تصویری را به اشتراک گذاشت.
    5 سال قبل

    خدمات ايران تله مديسين

  • مدیر سایت has changed the cover of the گروه; تست2

    5 سال قبل

  • مدیر سایت created a new group

    5 سال قبل

  • پيمان فريدنيا created a new group

    5 سال قبل

  • مدیر سایت تصویری را به اشتراک گذاشت.
    5 سال قبل

    خنديدم...

  • مدیر سایت
    5 سال قبل

    ناسازگاری Rh جنین‌ و مادر منجر به‌ تخریب‌ گلبول‌های قرمز جنین‌ (کم‌خونی همولیتیک‌) در طی بارداری و پس‌ از تولد در اثر پادتن‌های منتقله‌ از خون‌ مادر می شود.
    عامل rh
    اکثریت جمعیت (85 تا 90 درصد )دارای عامل Rh می باشند. چنین افرادی Rh مثبت و افراد بدون این عامل، Rh منفی نامیده می شوند. به طور طبیعی این عامل مشکلی ندارد، ولی در صورتی که مادر Rh منفی دارای جنین Rh مثبت باشد، مشکلاتی به وجود می آید.
    ناسازگاری Rh جنین‌ و مادر منجر به‌ تخریب‌ گلبول‌های قرمز جنین‌ (کم‌خونی همولیتیک‌) در طی بارداری و پس‌ از تولد در اثر پادتن‌های منتقله‌ از خون‌ مادر می شود.

    علایم‌ شایع‌
    در طی بارداری:
    کاهش‌ رشد جنین‌
    کاهش‌ حرکت‌ جنین‌

    پس‌ از تولد:
    رنگ‌پریدگی
    یرقان‌ (زردی چشم‌ها و پوست‌) که‌ در طی 24 ساعت‌ اول‌ پس‌ از تولد بروز می کند.
    کبودی یا نقاط‌ خونریزی در پوست‌ (بدون‌ توجیه‌)
    ورم‌ بافتی (ادم‌)
    مشکل‌ تنفسی
    تشنج‌
    نبود حرکت‌ طبیعی در نوزاد
    ضعیف‌ بودن‌ رفلکس‌های نوزادی
    اگر مادر باردار، Rh منفی باشد، با تزریق عضلانی آمپول روگام به مادر یک بار در هفته 28 حاملگی و علاوه بر این، چنانچه نوزاد Rh مثبت باشد 72 ساعت پس از زایمان، می توان از بروز کم خونی همولیتیک جلوگیری به عمل آورد
    علل‌
    اگر مادر دارای گروه‌ خون‌ Rh منفی و پدر Rh مثبت‌ باشد، جنین‌ ممکن‌ است‌ گروه‌ خونی Rh مثبت‌ داشته‌ باشد. در طی زایمان‌ این‌ نوزاد، مقدار اندکی از خون‌ نوزاد از طریق‌ جفت‌ وارد جریان‌ خون‌ مادر می شود و در نتیجه‌ بدن‌ مادر شروع‌ به‌ تولید پادتن‌هایی بر ضد Rh مثبت‌ می کند.
    این‌ پادتن‌ها پس‌ از زایمان‌ تولید می شوند. بنابراین‌ بچه‌ اول‌ دچار مشکلی نمی شود، ولی در بارداری های بعدی،‌ پادتن‌های موجود در خون‌ مادر، با عبور از جفت،‌ گلبول‌های قرمز جنین‌ را تخریب‌ می کنند. کم‌خونی ناشی از این‌ پدیده‌ ممکن‌ است‌ آن قدر شدید باشد که‌ باعث‌ مرگ‌ جنین‌ گردد.
    اگر جنین‌ زنده‌ بماند، پادتن‌ها می توانند در طی فرآیند زایمان‌ به‌ بدن‌ نوزاد انتقال‌ یافته‌ و باعث‌ ایجاد یرقان‌ (زردی) و سایر علایم،‌ در مدت‌ کوتاهی پس‌ از تولد گردند.

    عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
    همه‌ بارداری های پس‌ از بارداری اول،‌ با جنین‌ دارای گروه‌ خون‌ متفاوت‌ از نظر Rh با مادر
    سابقه‌ تزریق‌ خون‌. خون‌های تزریقی ممکن‌ است‌ حاوی گروه‌های خونی ناسازگار باشند، بدون‌ آن که‌ تشخیص‌ داده‌ شوند.

    پیشگیری
    - شرکت‌ در برنامه‌ مراقبت‌های قبل‌ از زایمان‌ در تمام دوران بارداری مهم است. توجه‌ پزشکی در مراحل‌ اولیه‌ بارداری، جهت‌ تعیین‌ خطر ناسازگاری Rh ضروری است‌.
    - تزریق‌ گاماگلوبولین‌ اختصاصی ضد Rh (روگام‌) به‌ مادر در هفته‌ 28 بارداری و در طی 72 ساعت‌ پس‌ از زایمان‌، سقط‌ یا بارداری نابجا. این‌ کار از تشکیل‌ پادتن‌هایی که‌ ممکن‌ است‌ جنین‌های بعدی را تحت‌ تأثیر قرار دهند پیشگیری می کند.
    - اگر به‌ دلیل‌ بالا بودن‌ عیار این‌ پادتن‌ها در مادر، آمنیوسنتز لازم شود، این‌ اقدام‌ از هفته‌ 28 بارداری باید شروع‌ شود.

    عواقب‌ موردانتظار
    با تشخیص‌ فوری این‌ اختلال‌ می توان‌ با تعویض‌ خون،‌ از آسیب‌ نوزاد پیشگیری کرد.

    عوارض‌ احتمالی
    آسیب‌ عصبی دایمی، نظیر فلج‌ مغزی یا از دست‌ دادن‌ شنوایی (به‌ ندرت‌)
    واکنش‌ به‌ تزریق‌ خون‌

    درمان‌
    - آزمایش‌هایی جهت‌ تعیین‌ گروه‌ خونی‌ مادر، پدر و نوزاد
    - اندازه‌گیری میزان‌ پادتن‌های ضد Rh در مادر و شناسایی کم‌خونی همولیتیک‌ در نوزاد
    - آمنیوسنتز (مقدار کمی مایع‌ آمنیوتیک‌ از داخل‌ کیسه‌ آمنیون‌ که‌ اطراف‌ جنین‌ داخل‌ رحم‌ را احاطه‌ کرده‌ است،‌ جهت‌ اقدامات‌ تشخیصی با سوزن‌ بیرون‌ کشیده‌ می شود)
    - تزریق‌ خون‌ به‌ جنین‌ در داخل‌ رحم‌ (گاهی اوقات)
    - تعویض‌ کامل‌ خون‌ جنین‌ پس‌ از تولد
    - بستری شدن در بیمارستان‌: نوزاد تا دو هفته‌ پس‌ از تعویض‌ خون‌ در بیمارستان‌ می ماند.

    اگر مادر دارای گروه‌ خون‌ Rh منفی باشد:
    مادر با rh منفی و جنین با rh مثبت
    - این‌ موضوع‌ را در هر مراجعه‌ پزشکی باید با پزشک‌ یا فرد مسؤول‌ مراقبت‌های پزشکی در میان‌ بگذارد. این‌ موضوع‌ باید حتماً در سوابق‌ پزشکی فرد ثبت‌ شود.
    - مادر باید از یک‌ دستبند یا گردنبند هشداردهنده‌ طبی که‌ حاوی مشکلات‌ طبی اوست‌ استفاده‌ کند.

    داروها
    اگر مادر باردار، Rh منفی باشد، با تزریق عضلانی آمپول روگام (RHOGAM) (که گاماگلوبولین ضد D می باشد) به مادر یک بار در هفته 28 حاملگی و علاوه بر این، چنانچه نوزاد Rh مثبت باشد 72 ساعت پس از زایمان، می توان از بروز این اختلال جلوگیری به عمل آورد. در این حالت آنتی بادی های ضد D قبل از آنکه در خون مادر آنتی بادی ضد D تولید شود، اقدام به نابود کردن سلول های RH مثبت می کنند. این آمپول در مادرانی استفاده می شود که Rh منفی هستند و همسرانشان Rh مثبت.
    همچنین‌ ممکن‌ است‌ عیار پادتن‌ها در طی بارداری اندازه‌گیری شود تا مشخص‌ شود بدن‌ مادر پادتن‌ ضد Rh تولید می کند یا خیر.

    فعالیت‌
    پس‌ از درمان‌ محدودیتی وجود ندارد.

    رژیم‌ غذایی
    تغذیه‌ نوزاد مانند حالت‌ طبیعی می تواند از پستان‌ مادر یا شیشه‌ باشد.
    در کم خونی همولیتیک، برای نجات زندگی نوزاد، تعویض خون (یعنی تخلیه کامل خون RH مثبت از بدن نوزاد و تزریق خون RH منفی به جای آن) انجام می گیرد
    در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید
    بروز هریک‌ از علایم‌ زیر در نوزاد پس‌ از تولد:
    ـ تب‌
    ـ یرقان‌
    ـ کم‌اشتهایی یا وزن‌گیری ضعیف‌
    ـ گریه‌ بیش‌ از حد که‌ با بغل‌ کردن‌ نوزاد نیز متوقف‌ نمی شود.

    عامل RH و یا آنتی ژن D
    چنانچه سطح گلبول های قرمز فردی واجد این آنتی ژن(D) باشد، گروه خونی فرد RH+- و چنانچه فاقد این آنتی ژن باشد RH- می باشد، که در کنار سیستم ABO به صورت (+) و یا (-) نشان داده می شود.
    نکته:85 تا 90 درصد ایرانیان RH+ می باشند.

    پیش بینی گروه خونی فرزندان بر حسب آنتی ژن RH D:
    چنانچه هر دو والدین RH+ باشند، فرزندانشان ممکن است RH+ و یا RH- شوند.
    چنانچه هر دو والدین RH-‌ باشند، فرزندانشان RH-‌ خواهند بود.
    چنانچه یکی از والدین RH+‌ و دیگری RH- باشد، فرزندانشان RH+‌ و یا RH- خواهند شد.
    نکته: بنابراین مثلا حتی اگر گروه خونی پدر و مادر هر دو O+ باشد ممکن است فرزندی با گروه خونی O- به دنیا آورند.
    اشخاص RH مثبت و RH منفی، هیچکدام دارای آگلوتینین ضد D به طور طبیعی در پلاسمایشان نیستند، و آگلوتینین ضد D فقط در نزد اشخاص RH منفی در صورتی به وجود می آید که به آن ها خون RH مثبت داده شده باشد.
    پس از یک بار انتقال خون RH مثبت، آگلوتینین ضد D در تمام طول زندگی شخص باقی خواهد ماند و این شخص دیگر نخواهد توانست خون RH مثبت دریافت کند. این موضوع فقط در مورد اشخاص RH منفی صدق می کند.
    افراد RH مثبت، فاقد آگلوتینین ضد D در پلاسمای خود بوده، بنابراین می توانند هم از خون Rh منفی و هم از خون RH مثبت استفاده کنند.

    RH مثبت و زنان:
    در مورد مردان اگر RH منفی باشند، و بر اثر اشتباه به آن ها خون RH مثبت داده شود، تنها ناراحتی که پیش می آید این است که آگلوتینین ضد D در آن ها تولید می شود و از این به بعدT انتقال خون باید محدود به خون RH منفی گردد.
    در مورد زنان هرگز نباید در سنین باروری و یا جوان تر از آن، آگلوتینین ضد D ایجاد شود، زیرا آگلوتینین ضد D ممکن است زن را از به دنیا آوردن نوزاد زنده محروم سازد.
    1- چنانچه مرد RH مثبت با زن RH منفی صاحب فرزند شوند، جنین ممکن است RH مثبت و یا RH منفی گردد(بسته به ژنوتیپ پدر).
    2- چنانچه جنین RH مثبت باشد، از آنجایی که برخی سلول های خونی جنین می تواند از جفت عبور کرده و وارد خون مادر گردد، در خون مادر آگلوتینین ضد D تولید خواهد شد.
    3- در زایمان نخست مشکلی برای نوزاد پیش نخواهد آمد.
    4- در بارداری های بعدی، چنانچه نوزاد RH مثبت باشد، آنتی بادی های ضد D موجود در خون مادر، وارد گردش خون جنین شده و گلبول های قرمز جنین را تخریب می کنند. نوزاد به دنیا آمده در این شرایط دچار "بیماری همولیتیکی نوزادان" می شود.
    علایم این بیماری شامل: یرقان (به علت تجمع بیلی روبین در خون)، کم خونی، عقب ماندگی ذهنی، نارسایی قلبی، اشکال در تنفس، ادم شدید کل بدن، بزرگ شدن اندازه قلب، کبد و طحال و مرگ می باشد.
    5- در چنین مواقعی برای نجات زندگی نوزاد، تعویض خون (یعنی تخلیه کامل خون RH مثبت از بدن نوزاد و تزریق خون RH منفی به جای آن) انجام می گیرد.
    6- تزریق عضلانی آمپول روگام به مادر Rh منفی از بروز مشکالت جلوگیری می کند.

  • مدیر سایت تصویری را به اشتراک گذاشت.
    5 سال قبل

    تغييرات روحي و جسمي مادر در دوران بارداري:

    وقتی قبل از بارداری نزد پزشک متخصص می روید نکاتی را به شما یادآوری می کند که در دوران بارداری به یاد داشته باشید. اما این یک تجربه عجیب است که ممکن است در هر فردی با فرد دیگر تفاوت داشته باشد بنابر این همه چیز را نمی توان در چند صفحه یا چند کتاب گفت. اما در این قسمت قصد داریم شما را با نکاتی در این زمینه آشنا کنیم:
    ● آنچه ممکن است پزشک نگوید
    پزشکان موارد مهم را یادآوری می کنند اما احساسات مختلف مادر در این دوره ۹ ماهه ممکن است از قلم بیفتد. برای مثال احساس حالت تهوع مادران که عموما صبح اتفاق می افتد. در برخی ها عصر و در برخی افراد نیز هرگز اتفاق نمی افتد.
    از دیگر مواردی که اصولا در این دوران اتفاق می افتد نیز می توان به ورم در ناحیه پاها و بزرگ شدن حجم سینه ها اشاره نمود که می توان این موارد را با استفاده از کفش و لباس زیر مناسب و راحت برطرف نمود.
    ● تغییرات غیرجسمی
    لازم به یادآوری است که تغییرات دوران بارداری به تغییرات جسمی و وزنی مادر محدود نمی شود و جنبه های گوناگونی از وجود فرد تحت تأثیر قرار می گیرد تا او را مبدل به یک مادر کند:
    ▪ حس مادری: بسیاری از خانم ها در دوران بارداری به واسطه تغییرات روحی درصدد آماده کردن محیط و عوامل به منظور تولد و رشد فرزند جدیدشان هستند. آنها به نظافت و تغییر دکوراسیون منزل می پردازند تا جایی که احساس کنند حالا دیگر خانه آماده پذیرایی از عضو جدید می باشد. و هر چه زمان زایمان نزدیک تر شد این احساس نیز در مادران قوت می گیرد.
    ▪ عدم تمرکز نیز از دیگر مواردی است که مادران در دوران بارداری کم و بیش با آن مواجه هستند و امری طبیعی است. مادران عموما در هنگام صبح به دلیل حالت تهوع و یا در مواردی سرگیجه و ضعف و بی حالی و خستگی به ویژه در سه ماهه اول توانایی تمرکز کمتری دارند و در مواردی هم دچار فراموشی های موقت می شوند که جای نگرانی نیست و ناشی از تغییرات هورمونی می باشد.
    ▪نوسانات خلق و خو در نتیجه تغییرات بدنی و هورمونی نیز عادی تلقی می شود. مادران در زمان بارداری به ویژه در ماههای اول ممکن است یک دقیقه خوشحال و راضی باشند و لحظه ای دیگر احساس کنند تمایل به گریه کردن دارند. حتی ممکن است بدون دلیل خاصی از دست همسرشان عصبانی شوند. در ضمن این حالت در سه ماهه اول و سه ماهه آخر بارداری شدت می گیرد و در اواسط این خفیف تر می شود.
    در ضمن در حدود ۱۰ درصد از خانم ها نیز در دوران بارداری دچار افسردگی می شوند که اگر این افسردگی در عادات غذایی و خواب آنها اختلال ایجاد کند و حالتهای ناراحت کننده را بیشتر از ۲ ماه تجربه کنند باید حتما موضوع را با پزشک متخصص در میان بگذارند.
    ▪ پوست شما نیز ممکن است در دوران بارداری تغییر کند که این مورد هم به واسطه تغییرات هورمونی است. ممکن است به دلیل افزایش چربی و رطوبت پوست از شفافیت بیشتری برخوردار شود و یا دچار خشکی بیشتر شود.
    در ضمن در مواردی نیز به واسطه تغییرات رگهای خونی ممکن است رنگ پریده تر یا قرمزتر به نظر برسید.
    در عین حال در برخی از قسمتها به ویژه شکم و اطراف ناف و برخی مناطق دیگر ممکن است خطوط و حلقه های قهوه ای رنگی دیده شود که دلیل آن نیز تغییر در رنگدانه هاست. البته این موارد قابل پیشگیری نیست اما می توان از طریق استفاده از عینک آفتابی و کرمهای ضدآفتاب حساسیت پوست را کاهش داد.
    هم چنین در برخی از مناطق نیز ممکن است پوست نازک تر و یا اندکی کلفت تر از قبل شود.
    ▪ تغییرات بافت در ناحیه مو و ناخن در بارداری ایجاد می شود. این تغییرات ممکن است موجب رشد کندتر یا تندتر موها یا ناخنها شود. در ضمن به دلیل کاهش ریزش مو در بارداری موها پرپشت تر شده و پس از یکی دو ماه بعد از شیردهی نیز دچار ریزش موی شدید می شوند که باز هم طبیعی است.
    در برخی افراد رویش موهای زائد در دوران بارداری افزایش می یابد و مدتی بعد از زایمان عموما تنظیم می شود.
    ناخنها نیز در دوران بارداری قوی تر و محکم تر می شوند و پس از زایمان مانند موها شکننده تر و ضعیف تر می شوند. پس بهتر است پس از زایمان ناخنها کوتاه نگاه داشته شوند و از مواد شیمیایی نیز روی آنهااستفاده نشود.
    ▪ در دوران بارداری ممکن است نتوانید برخی از کفشهایی را که قبلا می پوشیده اند استفاده کنید اما جای نگرانی نیست. زیرا حجم مایعات درون بدن افزایش یافته و بخشی از این تجمع زیر پوست می باشد و موجب ورم به ویژه در ماههای آخر بارداری می شود. پس بهتر است در این زمان از کفشهای نرم و گشاد استفاده شود.
    ▪ با توجه به اینکه بدن در دوران بارداری هورمونی به نام ریلاکسین ترشح می کند که موجب آماده سازی و نرم شدن مفاصل لازم به ویژه در ناحیه اتصال لگن می باشد ممکن است بدن در این دوران ثبات و استحکام قبل را نداشته باشد. از این رو باید بیشتر مراقب بود زیرا ممکن است به واسطه لغزش پا یا لیز خوردن شخص تعادل خود را از دست بدهد و به زمین بیفتد. در ضمن بد نیست در هنگامی که نشسته اید با انقباض و انبساط مفاصل زانوی خود را تقویت سازید.
    ▪ مشکلات گوارشی از جمله مسائلی هستند که بسیاری افراد در دوران بارداری با آن رو به رو هستند. ممکن است افراد در این دوران بیشتر دچار نفخ و یبوست شوند.
    ▪ مشخص شدن رگهای خونی از روی پوست به دلیل فشاری که به آنها می آید طبیعی است به ویژه در ناحیه پاها رگها به دلیل فشار منسبط می شوند و قابل مشاهده می شوند. به این عارضه واریس بارداری نیز گفته می شود.

کاربران

جستجوی سریع

ویدیو ها

هیچ ویدیوی عمومی موجود نیست.

نفرات آنلاین

تبلیغات